Kültürel Coğrafya: İnsan-Kültür-Mekan

Kültürlerin mekanı nasıl şekillendirdiğini ve mekanın kültürel kimlikler üzerindeki etkisini; dil, din ve gelenekler üzerinden sosyo-mekânsal bir yaklaşımla analiz eder.


VIZEFINALBÜTÜNLEME
2024-20252024-20252024-2025
2023-20242023-20242023-2024

KÜLTÜREL COĞRAFYA DERS NOTLARI

Ünite 1: Kültürel Coğrafyanın Tanımı, Kapsamı ve Evrimi

Kültürel coğrafya, dünyadaki kültürel ürünlerin, normların ve bunların mekânsal varyasyonlarının yanı sıra yerler ve mekanlarla olan ilişkilerini inceleyen bir beşeri coğrafya alt dalıdır.

  • Tanım ve Kapsam: Kültürel coğrafya, insanların yeryüzünü nasıl anlamlandırdığını, nasıl şekillendirdiğini ve mekânın insan kimliği üzerindeki etkilerini araştırır. İncelenen temel konular arasında dil, din, ekonomi, hükümet biçimleri ve diğer kültürel fenomenlerin mekânsal dağılımı yer alır.
  • Geleneksel Kültürel Coğrafya: 20. yüzyılın başlarında Carl Sauer liderliğindeki Berkeley Okulu, kültürel coğrafyaya “kültürel peyzaj” kavramını kazandırmıştır. Sauer, doğa ve kültür etkileşimini, kültürün doğal peyzajı kültürel peyzaja dönüştürme süreci olarak tanımlamıştır.
  • Yeni Kültürel Coğrafya: 1980’li yıllardan itibaren coğrafya, daha eleştirel bir kimlik kazanmıştır. Bu dönemde kimlik, iktidar ilişkileri, toplumsal cinsiyet, sembolik anlamlar ve mekânın sosyal inşası gibi konular ön plana çıkmıştır.

Ünite 2: Kültürün Temel Kavramları ve Bileşenleri

Kültür, bir toplumun yaşam biçimi, inançları, gelenekleri ve maddi üretimlerinin bütünüdür. Coğrafi açıdan kültür, mekana damgasını vuran bir değişkendir.

  • Kültürün Üç Katmanı:
    • Mentifaktlar (Zihinsel Faktörler): Bir kültürü oluşturan temel inançlar, değerler, mitoloji ve dildir. Bunlar kültürün ideolojik çekirdeğini oluşturur.
    • Sosyo-faktlar (Sosyal Faktörler): Aile yapısı, eğitim sistemleri, siyasi organizasyonlar ve toplumsal kurallar gibi sosyal ilişkileri düzenleyen unsurlardır.
    • Artefaktlar (Maddi Faktörler): İnsanlar tarafından üretilen her türlü fiziksel nesnedir (araçlar, binalar, giysiler, teknoloji).
  • Halk Kültürü vs. Popüler Kültür:
    • Halk Kültürü: Küçük, homojen, geleneksel ve genellikle kırsal topluluklarda görülen, kuşaktan kuşağa sözlü olarak aktarılan kültürdür.
    • Popüler Kültür: Büyük, heterojen, kentsel ve sürekli değişen, kitle iletişim araçlarıyla hızla yayılan küresel kültürdür.

Ünite 3: Kültürel Peyzaj ve Mekânsal Etkileşim

Kültürel peyzaj, “doğal çevrenin bir kültür grubu tarafından şekillendirilmesiyle ortaya çıkan görünür yeryüzü parçası” olarak tanımlanır.

  • Carl Sauer’in Modeli: Sauer’e göre; Ku¨ltu¨r+Zaman+Dog˘​a=Ku¨ltu¨relPeyzaj denklemi geçerlidir. Kültür ajan (etken), doğal alan ortam, kültürel peyzaj ise sonuçtur.
  • Determinizm vs. Possibilizm (Olanakçılık):
    • Çevresel Determinizm: Fiziksel çevrenin (iklim, yer şekilleri) insan davranışlarını ve kültürlerini doğrudan belirlediğini savunan eski bir görüştür.
    • Olanakçılık: Doğanın insana seçenekler sunduğunu, ancak insanların bu seçenekler arasından kendi teknoloji ve kültürlerine göre seçim yaptıklarını savunur.
  • Mekânsal Kimlik: İnsanların belirli yerlere yüklediği sembolik anlamlar, o mekânın “yer duygusunu” (sense of place) oluşturur.

Ünite 4: Kültür Odakları ve Kültürel Yayılma (Difüzyon)

Kültürler belirli merkezlerde doğar ve zamanla diğer alanlara yayılır.

  • Kültür Odakları (Hearths): Medeniyetin ve önemli kültürel yeniliklerin başladığı merkezlerdir. Mezopotamya, Nil Vadisi, İndus Vadisi, Sarı Irmak çevresi ve Mezoamerika klasik kültür odaklarıdır.
  • Yayılma (Difüzyon) Türleri:
    • Genişleme Difüzyonu: Bir yeniliğin merkezde kalmaya devam ederken dışarıya doğru yayılmasıdır.
      • Hiyerarşik Yayılma: Yeniliğin büyük merkezlerden küçüklere veya üst sınıftan alt sınıflara doğru yayılmasıdır (Örn: Moda).
      • Bulaşıcı Yayılma: Bir yeniliğin mesafe farkı gözetmeksizin temas yoluyla bir bölgeye hızla yayılmasıdır (Örn: İnternet akımları).
      • Uyarıcı Yayılma: Bir fikrin temel ilkesinin benimsenmesi ancak yerel şartlara göre değiştirilmesidir (Örn: Vejetaryen hamburger).
    • Yer Değiştirme (Relocation) Difüzyonu: İnsanların göç etmesiyle kültürlerini yeni yerlere taşımasıdır (Örn: Dinlerin ve dillerin kıtalar arası yayılması).

Ünite 5: Dil Coğrafyası

Dil, kültürel kimliğin en güçlü aracıdır ve mekânsal ayrışmanın temel nedenlerinden biridir.

  • Dil Aileleri ve Grupları: Diller ortak kökenlerine göre ailelere ayrılır. Dünyada en yaygın dil ailesi Hint-Avrupa Dil Ailesi‘dir.
  • Diyalekt (Lehçe) ve İzoglos: Bir dilin bölgesel farklılıklar gösteren konuşma biçimlerine diyalekt denir. Belirli bir dilsel özelliğin sınırını belirleyen hayali çizgiye ise izoglos adı verilir.
  • Lingua Franca: Farklı dilleri konuşan insanların iletişim kurmak için kullandıkları ortak dile denir (Örn: İngilizce, Arapça, Swahili).
  • Toponimi (Yer Adları): Yer adları, bir bölgenin geçmişindeki kültürel izleri, oraya hakim olan grupları ve yerleşme tarihini anlatan mekânsal belgelerdir.

Ünite 6: Din Coğrafyası

Dinler, insanların dünya görüşlerini şekillendirir ve peyzaj üzerinde mimariden beslenme alışkanlıklarına kadar derin izler bırakır.

  • Evrensel Dinler vs. Etnik Dinler:
    • Evrensel Dinler: Tüm insanlığa hitap eden, aktif olarak yayılmaya çalışan dinlerdir (Hristiyanlık, İslam, Budizm).
    • Etnik Dinler: Genellikle belirli bir etnik gruba ait olan ve genellikle doğdukları coğrafyada kalan dinlerdir (Yahudilik, Hinduizm, Şintoizm).
  • Kutsal Mekânlar: Hac merkezleri ve dini yapılar, coğrafi açıdan büyük insan hareketliliğine (turizm/hac) ve mekânsal sembolizme neden olur.
  • Dini Peyzaj: Mezarlık biçimleri, ibadethane mimarisi (minareler, çan kuleleri, pagodalar) ve yerleşim düzenleri dinin mekânsal yansımasıdır.

Ünite 7: Etnisite, Kimlik ve Mekân

Etnisite, bir grubun ortak tarihi, dili, dini veya kültürel mirası üzerinden tanımlanan kimliğidir.

  • Etnik Bölgeler ve Adalar:
    • Etnik Ada: Kırsal alanlarda, çevresindeki baskın kültürden farklı olan küçük, izole yerleşim alanlarıdır.
    • Etnik Mahalle (Enclave/Ghetto): Kent merkezlerinde belirli etnik grupların yoğunlaştığı alanlardır.
  • Akültürasyon (Kültürleşme) ve Asimilasyon:
    • Akültürasyon: Bir grubun başka bir kültürle temas sonucu kendi kimliğini koruyarak yeni unsurları benimsemesidir.
    • Asimilasyon: Azınlık grubun, hakim kültür içinde tamamen eriyerek kendi özgün kimliğini kaybetmesi sürecidir.
  • Sosyal Mekân: Etnik grupların mekânı kendi ihtiyaçları ve sembollerine göre organize etmesi, o alanı “sosyal mekân” haline getirir.

Ünite 8: Küreselleşme ve Kültürel Etkileşim

Küreselleşme, sermayenin, bilginin, insanların ve kültürel pratiklerin dünya ölçeğinde hızla dolaşımıdır. Bu süreç, yerel kültürler üzerinde hem birleştirici hem de ayrıştırıcı etkiler yaratır.

  • Kültürel Homojenleşme (McDonaldlaşma): Küresel markaların ve tüketim kalıplarının yayılmasıyla dünyanın her yerinin birbirine benzemesi durumudur. Bu durum, yerel farklılıkların silinmesi riskini taşır.
  • Küyerelleşme (Glocalization): Küresel ürün veya fikirlerin, yerel pazarlara ve kültürlere uyarlanarak sunulmasıdır. Örneğin, bir fast-food zincirinin Türkiye’de yerel damak tadına uygun menüler sunması bu kavramın en somut örneğidir.
  • Kültürel Melezleşme (Hibridizasyon): Farklı kültürlerin etkileşime girerek yeni ve karma kültürel formlar (müzik, mutfak, moda) oluşturmasıdır.
  • Zaman-Mekân Sıkışması: David Harvey tarafından ortaya atılan bu kavram, ulaşım ve iletişim teknolojilerindeki ilerlemelerle mesafelerin önemini yitirmesini ve dünyanın “küçülmesini” ifade eder.

Ünite 9: Kültürel Değişim, Yenilik ve Adaptasyon

Kültür statik değildir; içsel keşifler veya dışsal etkilerle sürekli bir evrim içerisindedir.

  • Kültürel Gecikme (Cultural Lag): Maddi kültürün (teknoloji, araç gereç) manevi kültürden (değerler, yasalar, inançlar) daha hızlı değişmesi sonucu oluşan uyumsuzluktur.
  • Yeniliklerin Yayılması: Bir fikrin veya teknolojinin bir merkezden çevreye doğru yayılması sürecidir. Bu süreçte coğrafi engeller, siyasi sınırlar veya kültürel dirençler “engelleyici” rol oynayabilir.
  • Kültürel Direnç: Bazı toplumların, kimliklerini koruma içgüdüsüyle dışarıdan gelen kültürel unsurları reddetmesi veya onlara karşı savunma mekanizmaları geliştirmesidir.
  • Kültürel Adaptasyon: İnsan gruplarının yeni bir fiziksel veya sosyal çevreye uyum sağlamak için kültürel pratiklerini (giyim, beslenme, konut tipi) değiştirmesidir.

Ünite 10: Mekânsal Örgütlenme, Sınırlar ve Kültür

Kültür, yeryüzünün nasıl bölündüğünü ve sahiplenildiğini belirleyen en önemli faktördür.

  • Teritoryalite (Yerellik/Mekân Sahiplenme): Bir grubun belirli bir alanı kendi alanı olarak tanımlaması, koruması ve üzerinde hakimiyet kurma çabasıdır. Bu durum, sınırların oluşumundaki temel psikolojik etkendir.
  • Sınırların Kültürel İşlevi: Sınırlar sadece siyasi çizgiler değildir; aynı zamanda “biz” ve “onlar” ayrımını pekiştiren kültürel bariyerlerdir.
    • Antasedan (Öncül) Sınırlar: Yerleşme gerçekleşmeden önce belirlenen sınırlar.
    • Sübsekant (Ardıl) Sınırlar: Kültürel ayrışmalara (dil, din) göre şekillenen sınırlar.
  • Mekânsal Kimlik ve Aidiyet: İnsanların yaşadıkları çevreye yükledikleri anlamlar, o mekânın bir “vatan” veya “memleket” haline gelmesini sağlar.

Ünite 11: Kültürel Çatışma ve Siyasi Coğrafya

Kültürel farklılıklar, jeopolitik gerilimlerin ve iç çatışmaların merkezinde yer alabilir.

  • Medeniyetler Çatışması Tezi: Samuel Huntington tarafından ortaya atılan bu görüşe göre, modern dünyadaki temel çatışma kaynağı ideolojik veya ekonomik değil, kültürel (dini ve medeniyet temelli) olacaktır.
  • Etnik Milliyetçilik: Bir devletin sınırlarını belirli bir etnik grubun kültürel sınırlarıyla örtüştürme çabasıdır. Bu durum, çok kültürlü bölgelerde çatışma potansiyelini artırır.
  • Kültürel Emperyalizm: Güçlü kültürlerin, medya ve ekonomik baskı araçlarını kullanarak daha zayıf kültürleri etkisi altına alması ve kendi değerlerini empoze etmesidir.
  • Balkanizasyon: Bir bölgenin, birbiriyle çatışan küçük ve düşman etnik/kültürel birimlere bölünmesi sürecidir.

Ünite 12: Küresel Ekonomi ve Kültürel Coğrafya

Ekonomik faaliyetler, kültürel değerlerle şekillenir ve aynı zamanda kültürü dönüştürür.

  • Tüketim Coğrafyası: İnsanların neyi, nasıl ve nerede tükettikleri kültürel bir tercihtir. Tüketim mekanları (alışveriş merkezleri, kafeler), modern kültürel peyzajın en önemli unsurlarıdır.
  • Meta Zincirleri ve Kültür: Bir ürünün üretiminden tüketimine kadar geçen süreç, farklı kültürler arasında köprüler kurar. Örneğin, kahve kültürü, Etiyopya’daki üretimden Seattle’daki bir kafeye kadar uzanan küresel bir ağdır.
  • Emek ve Toplumsal Cinsiyet: Bazı kültürlerde belirli iş kollarının belirli cinsiyetlerle veya etnik gruplarla özdeşleşmesi, işgücü piyasasının coğrafi dağılımını etkiler.
  • Mekânsal Sabitlik vs. Hareketlilik: Şirketlerin ucuz işgücü için kültürel olarak uygun gördükleri bölgelere (Örn: Güneydoğu Asya) fabrikalarını taşıması, mekânsal bir stratejidir.

Ünite 13: Turizm ve Kültürel Coğrafya

Turizm, kültürün hem metalaştığı (satın alınan bir ürün haline geldiği) hem de korunduğu bir alandır.

  • Turist Bakışı (The Tourist Gaze): Turistlerin bir yeri “otantik” bulma beklentisiyle ziyaret etmeleri ve yerel halkın bu beklentiyi karşılamak için kültürlerini sergileme biçimidir.
  • Sahnelenmiş Otantiklik: Yerel halkın, turistlerin ilgisini çekmek için geleneksel ritüellerini veya yaşam biçimlerini bir gösteri haline getirmesidir.
  • Turizmin Kültürel Etkileri: Turizm, yerel dillerin ve sanatların canlanmasını sağlayabileceği gibi, kültürel yozlaşmaya ve “müze şehirlerin” oluşmasına da neden olabilir.
  • Kültürel Miras Yönetimi: Tarihi mekanların ve geleneklerin korunması, turizm geliri ile koruma dengesinin kurulmasını gerektirir.

Ünite 14: Türkiye’nin Kültürel Coğrafyası

Türkiye, Asya, Avrupa ve Afrika arasında bir köprü olmasının yanı sıra, binlerce yıllık medeniyet birikimiyle zengin bir kültürel mozaiktir.

  • Anadolu Sentezi: Hititlerden Osmanlı’ya kadar uzanan farklı uygarlıkların katmanlaşmasıyla oluşan, özgün bir kültürel yapıdır.
  • Kır-Kent Kültürü: Türkiye’de 1950 sonrası yaşanan yoğun iç göç, şehirlerde “arabesk” veya “gecekondu kültürü” olarak adlandırılan, ne tam köylü ne de tam şehirli olan hibrit bir yapının doğmasına neden olmuştur.
  • Yöresel Mutfak ve El Sanatları Coğrafyası: Türkiye’nin her bölgesinin iklim ve bitki örtüsüne göre şekillenen özgün mutfak kültürü (Örn: Güneydoğu mutfağı vs. Karadeniz mutfağı), kültürel coğrafyanın en görünür kısmıdır.
  • Dini ve Etnik Çeşitlilik: Anadolu, farklı inanç gruplarının (Müslüman, Hristiyan, Musevi) ve etnik yapıların bir arada yaşadığı, bu çeşitliliğin mimariye ve sosyal hayata yansıdığı bir coğrafyadır.

KÜLTÜREL COĞRAFYA KAPSAMLI DENEME SINAVI

1. “Kültürel Peyzaj” kavramını coğrafya literatürüne kazandıran, doğal çevrenin bir kültür grubu tarafından şekillendirilmesi sürecini “Kültür etken, doğal alan ortam, kültürel peyzaj ise sonuçtur” şeklinde formüle eden bilim insanı kimdir?

A) Friedrich Ratzel B) Carl Sauer C) Ellen Churchill Semple D) David Harvey E) Samuel Huntington

Cevap: B Açıklama: Carl Sauer, Berkeley Okulu’nun lideri olarak geleneksel kültürel coğrafyanın kurucusu kabul edilir. Sauer, coğrafyanın odağını fiziksel çevreden, insanın bu çevreyi nasıl dönüştürdüğüne (Kültürel Peyzaj) kaydırmıştır.


2. Bir kültürü oluşturan temel inançlar, değerler, mitoloji ve dili kapsayan, kültürün “ideolojik” çekirdeğini oluşturan katman aşağıdakilerden hangisidir?

A) Artefaktlar B) Sosyo-faktlar C) Mentifaktlar D) Teknolojik katman E) Maddi kültür

Cevap: C Açıklama: Kültür üç katmandan oluşur: Mentifaktlar (zihinsel/fikri), Sosyo-faktlar (sosyal organizasyonlar) ve Artefaktlar (maddi ürünler). İnanç ve dil, zihinsel boyutu temsil eder.


3. “Fiziksel çevrenin (iklim, yer şekilleri vb.) insan karakterini, yeteneklerini ve kültürel gelişimini doğrudan belirlediğini” savunan, günümüzde geçerliliğini yitirmiş olan coğrafi yaklaşım hangisidir?

A) Possibilizm (Olanakçılık) B) Kültürel Ekoloji C) Çevresel Determinizm D) Eleştirel Coğrafya E) Post-Yapısalcılık

Cevap: C Açıklama: Çevresel determinizm, insanı çevrenin pasif bir kurbanı olarak görür. Buna karşın “Olanakçılık”, doğanın seçenekler sunduğunu, seçimi ise insan kültürünün yaptığını savunur.


4. Bir kültürel yeniliğin, merkezdeki önemini koruyarak dışarıya doğru yayılması sürecinde; yeniliğin üst sınıflardan alt sınıflara veya büyük kentlerden küçük yerleşimlere doğru aktarılmasına ne ad verilir?

A) Bulaşıcı Yayılma B) Hiyerarşik Yayılma C) Yer Değiştirme (Relocation) Difüzyonu D) Uyarıcı Yayılma E) Doğrusal Yayılma

Cevap: B Açıklama: Hiyerarşik yayılmada yenilik bir düzen takip eder (Örn: Modanın önce Paris’te, sonra diğer metropollerde, en son taşrada görülmesi).


5. Farklı dilleri konuşan insanların ticaret, diplomasi veya günlük iletişim kurmak için kullandıkları “ortak anlaşma dili”ne ne ad verilir?

A) İzoglos B) Diyalekt C) Lingua Franca D) Toponimi E) Pidgin

Cevap: C Açıklama: Lingua Franca, ana dili farklı olan grupların ortak dili haline gelmiş dillerdir (Günümüzde İngilizce, geçmişte Akdeniz’de İtalyanca tabanlı Sabir dili gibi).


6. Aşağıdakilerden hangisi, belirli bir kurucusu olmayan, genellikle bir etnik gruba ait olan ve aktif olarak yayılma amacı gütmeyen “etnik dinlere” bir örnektir?

A) Hristiyanlık B) İslamiyet C) Budizm D) Hinduizm E) Bahailikworld religions distribution map, yapay zekayla üretilmiş

Cevap: D Açıklama: Hinduizm ve Yahudilik gibi dinler etnik dinlerdir. Hristiyanlık, İslam ve Budizm ise tüm insanlığa seslenen “Evrensel” dinler grubundadır.


7. Küresel ürün veya fikirlerin, yerel pazarların ihtiyaçlarına ve kültürel hassasiyetlerine göre uyarlanarak sunulmasını ifade eden kavram aşağıdakilerden hangisidir?

A) McDonaldlaşma B) Küyerelleşme (Glocalization) C) Hibridizasyon D) Asimilasyon E) Kültürel Emperyalizm

Cevap: B Açıklama: Global ve Local kelimelerinin birleşimi olan bu kavram, küresel olanın yerele “tercüme edilmesini” anlatır.


8. David Harvey tarafından ortaya atılan; ulaşım ve iletişim teknolojilerindeki hızlanmanın mesafeleri anlamsızlaştırmasını ve dünyanın “küçülmesini” ifade eden terim hangisidir?

A) Kültürel Gecikme B) Zaman-Mekân Sıkışması C) Balkanizasyon D) Dijital Uçurum E) Mekânsal Sabitlik

Cevap: B Açıklama: Teknolojik hız sayesinde artık uzak yerlere ulaşmak saniyeler sürmektedir, bu da mekânsal algımızı “sıkıştırmıştır”.


9. Maddi kültürdeki (teknoloji, makineler) hızlı değişim ile manevi kültürdeki (yasalar, inançlar, değerler) yavaş değişim arasındaki uyumsuzluktan doğan toplumsal duruma ne ad verilir?

A) Kültürel Melezleşme B) Akültürasyon C) Kültürel Gecikme (Cultural Lag) D) Kültürel Şok E) Entegrasyon

Cevap: C Açıklama: W. Ogburn tarafından tanımlanan bu kavram, teknolojinin sosyal değerlerden daha hızlı gelişmesiyle oluşan boşluğu tanımlar.


10. Bir toplumsal grubun belirli bir mekânı kendi alanı olarak tanımlaması, sahiplenmesi ve üzerinde kontrol kurma stratejisine ne ad verilir?

A) Teritoryalite (Mekân Sahiplenme) B) Yer Duygusu C) Gentrifikasyon D) Gettoizasyon E) Toponimi

Cevap: A Açıklama: Teritoryalite, hem bireysel hem de ulusal ölçekte mekâna sınır çizme ve hakimiyet kurma içgüdüsüdür.


11. Turistlerin bir yeri ziyaret ederken o yerin “geleneksel ve bozulmamış” (otantik) halini görme beklentisiyle şekillenen, yerel halkın da bu beklentiye uygun “gösteriler” sunması durumuna ne denir?

A) Kültürel Miras B) Sahnelenmiş Otantiklik C) Turist Bakışı (The Tourist Gaze) D) Eko-turizm E) B ve C seçenekleri birbiriyle ilişkilidir

Cevap: E Açıklama: Turistlerin bakış açısı (Tourist Gaze) bir beklenti yaratır; yerel halk ise ekonomik kazanç için bu beklentiyi “sahnelenmiş” törenlerle karşılar.


12. Samuel Huntington’ın, soğuk savaş sonrası dünyadaki temel çatışmaların ideolojik değil, kültürel ve dini kimlikler arasında olacağını savunuğu tezi hangisidir?

A) Tarihin Sonu B) Medeniyetler Çatışması C) Küresel Köy D) Balkanizasyon E) Post-Kolonyalizm

Cevap: B Açıklama: Huntington, gelecekteki fay hatlarının kültürel (Örn: Batı ve İslam medeniyeti arası) olacağını iddia etmiştir.


13. Bir bölgenin, birbiriyle çatışan küçük ve düşman etnik/kültürel birimlere bölünerek siyasi istikrarsızlığa sürüklenmesi sürecine ne ad verilir?

A) Asimilasyon B) Balkanizasyon C) Küreselleşme D) Yerelleşme E) Homojenleşme

Cevap: B Açıklama: Terim, Osmanlı sonrası Balkanlar’da yaşanan parçalanma ve etnik çatışma sürecinden türetilmiştir.


14. Mezopotamya, Nil Vadisi ve Sarı Irmak çevresi gibi; medeniyetin, önemli tarımsal yeniliklerin ve dini sistemlerin doğup dünyaya yayıldığı merkezlere ne ad verilir?

A) Hinterland B) Kültür Odakları (Hearths) C) Etnik Adalar D) Megapol E) Kültürel Enklav

Cevap: B Açıklama: Kültür odakları, kültürel inovasyonun “mutfağı” kabul edilen başlangıç noktalarıdır.


15. Türkiye’de 1950 sonrası yaşanan yoğun iç göç sonucu büyük kentlerin çeperlerinde oluşan, geleneksel kırsal değerlerle modern kentsel yaşamın karışmasıyla ortaya çıkan “gecekondu/arabesk” kültürü coğrafi olarak nasıl tanımlanır?

A) Kültürel Homojenlik B) Kültürel Melezleşme (Hibridizasyon) C) Tam Asimilasyon D) Çevresel Determinizm E) Kültürel Sığınak

Cevap: B Açıklama: Bu süreç, iki farklı kültürel yapının temas ederek ne tamamen biri ne tamamen diğeri olan “üçüncü bir alan” veya melez bir form oluşturmasıdır.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Scroll to Top